بخشی از نامه فیروز آبادی به امام زمان(عج)

«مهدي جان، آقا! مي‌دانيم تو شاهد و ناظر مايي و در ميان مايي، اما دلمان مي‌خواهد با شما درد دل كنيم.» «اي صاحب و آقاي ما، شما شاهدي كه نيروهاي مسلح و بسيج هر چهار كانديدا را از ياران انقلاب مي‌دانستند و مانند مردم ايران و با تشخيص خود كم يا زياد به آنها راي دادند. با اين وجود ناظري كه چه ناسزاها كه نثار ما نكردند و چه فحاشي‌ها و تهمت‌ها كه از آن بي‌نصيب نمانديم. امنيت مردم را خدشه‌دار كردند و چون به دفاع از مردم برخاستيم، به ما لقب ستمكاران دادند. ما را متجاوزان به حقوق مردم معرفي كردند. مي‌خواستند ما در اين ميدان آزمايش همچون خودشان رو‌سياه كنند، گويا نمي‌دانند اسلام و قرآن و اهل بيت و امام و قانون اساسي برقرار است و تكليف همه روشن است.

مهدی جان خوت شاهد باش که اینها نه بسیجی هستن نه سپاهی و نه هیچ کس دیگه اینها همه از کشورهای غربی آمدند تا بسیجی ها مورد آزمایش الهی قرار بگیرند.